“100% van de mensen die een marathon uitloopt is er aan begonnen”
– Nike


Als je uitstapt, meld je dan bij iemand met een oranje hesje

Ik was in shock. Ik had me eigenlijk niet eens gerealiseerd dat dat ook een mogelijkheid was, uitstappen. Net zoals ik geen verzekering had afgesloten, ik wilde naar New york om de marathon te lopen, dan ging ik dat dus ook doen.

Dat was mijn eerste les- het helpt als je weet dat het gaat lukken. Maar ik heb er nog meer. Hier komen ze.

  1. De eigenlijke marathon is niet de marathon, maar de trainingen die je vooraf deed. Het om 5 uur opstaan. In regen, kou, wind, ijs, toch maar weer je schoenen aantrekken. De marathon is het feestje om te vieren dat je die trainingen hebt gedaan.
  2. Ik kan alles. Ach wat twijfel ik toch vaak aan mezelf. Wat heb ik getwijfeld of ik wel een marathon kon lopen. Maar als ik mijn zinnen erop zet en doe wat nodig is, dan kan ik het.
  3. Geef het beste wat je hebt en je kunt trots zijn. Ik las het boek van Katherine Switzer, de eerste vrouw die de marathon van Boston liep. Ze liep toen 4:20. Een joggers tijd, stond in het boek. ik was meteen beledigd, maar realiseerde me ook dat ik mijn doelen misschien wel wat te laag had ingezet. Ik train om uit te lopen. ik weet zeker dat ik meer kan dan de 4:51 die ik in april liep. En ik ga morgen gewoon alles geven wat ik heb.
  4. 100% van de mensen die een marathon uitlopen, zijn er aan begonnen. Alles begint met een eerste stap. Mijn eerste training was 1 minuut hardlopen, 1 minuut wandelen. De prestatie zit niet in het uitlopen van de marathon, maar in het beginnen.
  5. Je doet het niet alleen. In een marathon slepen je medelopers je er doorheen, iedereen helpt elkaar. Ik ben alleen in New York, maar ik weet dat er heel veel mensen zijn die thuis me volgen en aanmoedigen. Alleen was ik hier niet eens beland- mensen pasten op, hielpen met een t-shirt of sponsorden een stukje van de reis.
  6. Geniet van het moment. Toen ik begon met trainen liep ik vaak met muziek. Ben ik mee gestopt- ik geniet u van het lopen, van de sfeer, ja, ook van dat het soms afzien is. Een marathon loop ik met alleen een hartslagmeter. Luisteren doe ik naar aanmoedigingen, voetstappen over de brug (das majestueus!) en stilte wanneer ik even alleen loop. Zoek geen afleiding, durf wat er is te laten zijn.
  7. Houd je hoofd omhoog. Wees trots op wat je presteert. Misschien een marathon. Een kennis heeft een bierbuik van twee meter omvang denk ik, hij liep 10 km hard. Het gaat er niet om of je sneller bent of beter dan anderen, het gaat om jouw prestatie. Wees trots. Al deed ie er 2 uur over, ik maak een diepe buiging.
  8. Het wordt niet makkelijker. Maar jij wordt steeds sterker. Geldt voor alles. Is iets moeilijk? Doe het vaker. Dan wordt het vanzelf makkelijker.
  9. Mind over body. De laatste kilometers doe je op wilskracht. En die bewijzen waartoe je geest in staat is. Toch doorgaan, ook al doet het pijn.

Een marathon lopen is voor mij een oefening in zelfdiscipline, doorzettingsvermogen en mezelf oefenen in het doorbreken van grenzen. Er komt een moment dat het zoveel pijn doet dat je op wilt geven. Dat moment, die keuze. Dat is het belangrijkste moment van de race. Niet de finish.

Welke “marathon” heb jij gelopen in je leven, dat je wilde opgeven en toch doorging? Deel en inspireer…
Deel het in de comments en ik help je meedenken over de mogelijkheden… want het kan gewoon. Zolang je maar blijft geloven dat het kan. Dan komt er een manier. 

 

Live fully, and be awesome…

Gerdy

PS. Deel dit artikel met je Facebook vrienden, LinkedIn contacten en Twitter volgers via de share knoppen aan de linkerkant, zodat ook de mensen in jouw netwerk kunnen profiteren.